یا مهدی ادرکنی

عاشورا به روایت خورشید...عطشان ترین و خسته ترین رودها ،فراتواکن گره ز بغض دل خویش، یا فراتزان ظهر آتش و عطش و خون سخن بگوهستم به درد و داغ دلت آشنا، فراتای ردّ دردهای زلال، اشک ماندگاربر چهره ی بلا زده ی کربلا، فراتاز بسکه اشک ریخته شد در حکایتتآب از سرت گذشت دگر بینوا فراتدستت به دست ماه منیری رسیده بوددستی که شد ز قامت آن مه جدا، فراتدیدی فرود ضربت شمشیر کینه رابر دست غیرت خلف مرتضی ،فراتروحت به مشک بود و به دریا رسیده بودسد شد مسیر و ریختی آخر کجا، فراتدیدی شکسته کشتی آل نبی و بعدگشتی محیط محنت و بحر بلا فرات؟دیدم من آنچه را که ندیدی ز داغ دوستداغی یا مهدی ادرکنی...